tıbbi-onkoloji

Tıbbi onkoloji kanserlerin ilaçlarla tedavisi ve kanser ilaçlarının araştırmalarıyla ilgilenen iç hastalıkları yan dalıdır. Kanserlerin ilaçlarla tedavisinde kemoterapi çok önemli bir rol oynamakla birlikte tek yöntem değildir. Tıbbi onkolojide kemoterapinin yanı sıra hormon düzenleyici ilaçlar, hedefe yönelik ilaçlar ve bağışıklık sistemi üzerinden etkili ilaçlarla da kanserlere yönelik tedaviler uygulanmaktadır.

Tıbbi onkolojinin uygulamaları sırasında radyasyon onkolojisi, cerrahi, nükleer tıp, radyoloji, patoloji gibi diğer uzmanlık alanları ile de yakından işbirliği gereklidir. Kanser tedavisinde en iyi sonuçlar bu şekilde multidisipliner çalışmalarla elde edilmektedir.

Onkolojide kullanılan ilaçların tedavide etkili dozları ile ölümcül olabilen toksik dozları birbirine çok yakındır. Bu nedenle tedaviyi uygulayan hekimlerin bu ilaçların yan etkilerini de çok iyi bilmeleri gerekir. Tedaviye çok iyi bir cevap alınan hasta tedavi toksisitesinden kaybedilebilir. Bu nedenle hekim hasta, hasta yakınlarının tedavi süreçlerin de iyi iletişim kurmaları gereklidir.

Kanserlerin evrelenmesi, cerrahi müdahalelerin yöntemleri kullanılan ilaçların türleri zamanla değişmektedir. Bu nedenle onkoloji ile ilgilenen hekimlerin bu değişiklikleri de yakından takip etmeleri gerekir. Artık anlaşılmıştır ki akciğer, meme, kalınbağırsak gibi sık rastlanılan kanserlerin birçok alt grubu vardır ve her birinin ayrı yöntemler ile tedavileri gerekir. Örneğin trastuzumab isimli ilaç her 2 pozitif meme kanserlerinde çok etkiliyken her 2 negatif meme kanserlerinde faydasızdır.

Kanserlerin tedavisine başlamadan önce biyopsi ile patolojik değerlendirme yapılmalı ve görüntüleme yöntemleri ile hastalık evrelendirildikten sonra tedavi programı (cerrahi, radyoterapi, kemoterapi, hormon ilaçları, hedefe yönelik tedaviler) yapılmalıdır. Tıbbi onkoloji çoğu kez operasyon sonrası (adjuvant uygulamalar) devreye girmekle birlikte, operasyon öncesi de (neoadjuvant uygulamalar) tedaviye başlayabilmektedir. İleri evre kanserlerde (meme, kolon, akciğer) operasyon öncesi uygulamalarla cerrahinin etkinliği arttırılabilmektedir. Onkolojik uygulamaların genel ilkeleri olmakla birlikte, hastaların daha tanı aşamasında farklı uzmanlık alanları ile birlikte değerlendirilerek, hastaya özel tedavi planı yapılması en doğru yaklaşımdır.